Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To assault

  • 1 oppūgnātiō

        oppūgnātiō ōnis, f    [oppugno], a storming, besieging, attack, assault, siege: scientia oppugnationis, Cs.: Sagunti: Gallorum, i. e. method of besieging, Cs.—Fig., an assault, attack, accusation: genus oppugnationis huius: vestrae maiestatis.
    * * *
    assault, siege, attack; storming

    Latin-English dictionary > oppūgnātiō

  • 2 oppūgnō

        oppūgnō āvī, ātus, āre    [ob+pugno], to fight against, attack, assail, assault, storm, besiege, war with. civitates ad se oppugnandum venisse, Cs.: vineis, turribus oppidum: molibus urbem, V.: illi oppugnatum venturi erant—quem?—Fig., to attack, assault, assail: consulem: pecuniā nos: aequitatem verbis: id ne impetremus, contend.
    * * *
    oppugnare, oppugnavi, oppugnatus V
    attack, assault, storm, besiege

    Latin-English dictionary > oppūgnō

  • 3 expūgnābilis

        expūgnābilis e, adj.    [expugno], that may be taken by assault, assailable: urbs, L.: arx magnis exercitibus, Ta.
    * * *
    expugnabilis, expugnabile ADJ

    Latin-English dictionary > expūgnābilis

  • 4 expūgnātiō

        expūgnātiō ōnis, f    [expugno], a taking by assault, storming: urbis, Cs.: hostilis. — Plur: aedificiorum.
    * * *
    storming, taking by storm; assault

    Latin-English dictionary > expūgnātiō

  • 5 impressiō

        impressiō ōnis, f    [1 in+PREM-], an onset, assault, attack, charge: in sinistrum cornu, L.: dant impressionem, L.—In rhythm, beats, C.—In speech, articulation: explanata vocum.—Fig., an impression, perception.
    * * *
    push, thrust, assault, onslaught; emphatic pronounciation; squashing/squeezing; impression, impressed mark; mark by pressure/stamping; edition of book (Cal)

    Latin-English dictionary > impressiō

  • 6 incessō

        incessō —, —, ere, freq.    [incedo], to fall upon, assault, assail, attack: vagos suos lapidibus, L.: telorum iactu, O.: iaculis saxisque incessi, L.: vidit Incessi muros, beset, V.—Fig., to reproach, revile, assail: reges dictis, O.: Celsum criminibus, Ta.
    * * *
    incessere, incesivi, incessus V
    assault, attack; reproach, abuse

    Latin-English dictionary > incessō

  • 7 incursus

        incursus ūs, m    [in+1 CEL-], a running to, hurried approach, rush, dash: ad defendendum, Cs.: aquarum, O.: Ventorum, O.—An assault, attack, onset: equitum incursūs sustinere, Cs.: primo statim incursu, at the very first onset, L.: luporum, V.—Fig., an impulse, effort: Incursūs animus varios habet, O.
    * * *
    assault, attack; raid

    Latin-English dictionary > incursus

  • 8 in-vehō

        in-vehō vexī, vectus, ere,    to carry in, bring to, introduce: tantum in aerarium pecuniae: quas (opes) mare litoribus invehit, Cu.— Pass, to be carried in, ride into, drive to, be borne in, enter: dictator urbem invehitur, L.: mare invecta (lyra), carried into the sea, O.: in portum ex alto invehi: classīs invectas Tibridis undam, V.—To ride on, drive upon, be carried by, drive over: equo invectus, L.: Quattuor est invectus equis, V.: domitis invecta leonibus, O.—To fall upon, assail, make an assault: equitum acies invecta in dissipatos, L.: cum utrimque invehi hostem nuntiaretur, L.: ordines... multā caede hostium invehitur, Cu.— With se, to assault, assail, fall upon: invehebant se hostes, L.: quantum se invexit acies, L.—Fig., to introduce, bring in, bring upon: quae (mala) tibi casus invexerat: ut quemcumque casum fortuna invexerit, brings with it: divitiae avaritiam invexere, L.— Pass, to attack with words, inveigh against: invectus est copiosius in istum: vehementius in causam principum: multa in Thebanos, N.: aperte in te invehens.

    Latin-English dictionary > in-vehō

  • 9 incesso

    incesso, cessīvi (less freq. cessi. Tac H. 2, 23; 3, 77; Luc. 5, 680), 3, v. a. [incedo], to fall upon, assault, assail, attack (perh. not ante-Aug.).
    I.
    Lit.:

    quae (pars corporis) cum jaculis saxisque incesseretur,

    Liv. 8, 24, 15:

    vagos suos pro hostibus lapidibus incessebant,

    id. 26, 10, 7; cf.:

    infestis digitis ora et oculos,

    Suet. Calig. 25; id. Claud. 8:

    feras argenteis vasis incessivere tum primum noxii,

    Plin. 33, 3, 16, § 53:

    telorum lapidumque jactu,

    Ov. M. 13, 566:

    a pueris ii more quodam gentis saxis globosis, funda mare apertum incessentes exercebantur,

    Liv. 38, 29, 4 Weissenb. ad loc.:

    jaculis et voce superba Tecta incessentem,

    Stat. Th. 11, 361; Sil. 1, 473.— Absol.:

    saevis telis,

    Ov. M. 14, 402:

    stercore et caeno,

    Suet. Vit. 17. —
    II.
    Trop., to attack, assault, esp. with words, to reprove, reproach, accuse:

    reges dictis protervis,

    Ov. M. 13, 232:

    aliquem verbis amaris,

    Sil. 11, 209; cf. Ov. Tr. 3, 11, 31:

    aliquem conviciis,

    Suet. Tib. 11; id. Ner. 35:

    adversarios maledictis,

    id. ib. 23:

    senatum diris exsecrationibus,

    id. Claud. 12:

    Sallustium noto epigrammate,

    Quint. 8, 3, 29:

    juvenes objurgatione justa,

    Gell. 1, 2, 6:

    nomen hominis acerba cavillatione,

    Suet. Tib. 57 al.:

    aliquem bello,

    Stat. S. 1, 4, 76:

    aliquem poenis,

    id. Th. 1, 245:

    aliquem criminibus,

    to accuse him, Tac. H. 2, 23:

    aliquem occultis suspicionibus,

    id. ib. 3, 65:

    aliquem ut tumidiorem,

    Quint. 12, 10, 12:

    aliquem ut impium erga parentes,

    Suet. Rhet. 6:

    nomen ut argumentum morum incessit,

    Quint. 5, 10, 31; cf.:

    aliquem tamquam superbe saeveque egisset,

    Tac. H. 3, 77:

    sermonem cum risu aliquos incessentem,

    Quint. 6, 3, 21:

    si aut nationes totae aut ordines incessantur,

    id. 6, 3, 35:

    paucitatem, conspirationem, vilitatem, gratiam,

    id. 5, 7, 23:

    ne incesse moras,

    Stat. Th. 11, 390.—Of a disease:

    pestilentia incesserat pari clade in Romanos Poenosque,

    Liv. 28, 46, 15:

    tanta incesserit in ea castra vis morbi,

    id. 29, 10, 3.—Of fear, etc.:

    timor deinde patres incessit, ne, etc.,

    Liv. 1, 17, 4:

    super haec timor incessit Sabini belli,

    id. 2, 27, 10:

    tantus terror Tarquinium incessit,

    id. 2, 7, 1.—Of other feelings:

    cupido incessit animos juvenum, sciscitandi, etc.,

    Liv. 1, 56, 10:

    tanta admiratio miseratioque viri incessit homines, ut, etc.,

    id. 9, 8, 11:

    cura incesserat patres,

    id. 4, 50, 7:

    incessit omnes stupor et admiratio,

    Just. 22, 6, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > incesso

  • 10 incurso

    incurso, āvi, ātum, 1, v. freq. n. and a. [incurro], to run to or against, to dash or strike against, to assault, attack (class.).
    I.
    Lit.
    (α).
    With in:

    jam in vos incursabimus,

    Plaut. Bacch. 5, 2, 29:

    in agmen Romanum,

    Liv. 36, 14, 12.—
    (β).
    With the simple acc.:

    aliquem pugnis,

    to pitch into, Plaut. Rud. 3, 4, 16:

    (me) boves incursent cornibus,

    id. Aul. 2, 2, 57: ubi vivos homines mortui incursant boves (meaning raw hides as whips), id. As. 1, 1, 22:

    agros Romanos,

    to make an incursion into, Liv. 5, 31, 5; 2, 48, 6; 6, 36, 1:

    latera,

    id. 22, 18, 14.—In pass.:

    agmen incursatum ab equitibus hostium,

    Liv. 24, 41; Tac. A. 15, 1.—With dat.:

    silvasque tenent delphines, et altis Incursant ramis,

    Ov. M. 1, 303:

    rupibus incursat,

    runs against the rocks, id. ib. 14, 190.—
    2.
    In partic., to fall upon, assault a woman carnally (post - class.):

    nuptam alienam,

    Tert. Pud. 4.—
    B.
    Transf.:

    ea, quae oculis vel auribus incursant,

    that strike, meet them, Quint. 10, 3, 28; cf.:

    pleraque in oculos incurrunt,

    Quint. 10, 3, 16:

    incurrit haec nostra laurus in oculos,

    Cic. Fam. 2, 16, 2:

    lana ovis nigrae, cui nullus alius color incursaverit,

    is intermixed, Plin. 28, 8, 28, § 111.—
    II.
    Trop.:

    incursabit in te dolor meus,

    Cic. Att. 12, 41, 2:

    in omnes amicos atque inimicos, notos atque ignotos,

    Auct. Her. 4, 39, 51.

    Lewis & Short latin dictionary > incurso

  • 11 obpugnatio

    oppugnātĭo ( obp-), ōnis, f. [id.], a storming, assaulting, besieging; an attack, assault, siege (class.).
    I.
    Lit.:

    de oppidorum oppugnationibus,

    Cic. de Or. 1, 48, 210:

    oppugnatio Gallorum,

    i. e. their method of besieging, Caes. B. G. 2, 6, 2; 7, 29, 2:

    propulsare,

    Cic. Cael. 9, 20:

    relinquere,

    to raise, Tac. A. 15, 16:

    oppugnatione civitas cingitur,

    Macr. S. 3, 9, 6.—
    II.
    Trop., an assault, attack with words, an accusation, etc.: totum genus oppugnationis hujus propulsare debetis. Cic. Cael. 9, 20; id. Vatin. 2, 5:

    sine oppugnatione,

    id. Q. Fr. 2, 8, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > obpugnatio

  • 12 obpugno

    1.
    oppugno ( obp-), āvi, ātum (old inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55; v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. [obpugno], to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).
    I.
    Lit.:

    omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse,

    Caes. B. G. 1, 44:

    aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum,

    Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41:

    locum,

    id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.):

    castelli oppugnandi spes,

    Liv. 21, 57:

    se Macedoniam oppugnaturum dicebat,

    id. 42, 32:

    oppugnante aliquo,

    Just. 9, 5, 4:

    quoniam externo hoste oppugnarentur,

    id. 18, 2, 2:

    Methonam urbem,

    id. 7, 6, 14:

    25, 4, 7: nos et civitatem,

    Vulg. 1 Macc. 11, 50.—
    II.
    Trop., to attack, assault, assail:

    non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me,

    Cic. Fam. 5, 2, 6:

    pecuniā aliquem,

    id. ib. 1, 1, 1:

    rem,

    id. de Or. 2, 38, 161:

    aliquem clandestinis consiliis,

    id. Or. 66, 223:

    aequitatem verbis,

    id. Caecin. 24, 67:

    consilia alicujus,

    Plaut. Most. 3, 1, 154:

    delictum,

    id. Bacch. 5, 2, 52:

    senem,

    to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60: sonipes celer... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.
    2.
    oppugno ( obp-), no perf., ātum, 1, v. a. [ob-pugnus], to beat with fists, to buffet (Plautin.):

    os,

    Plaut. Cas. 2, 6, 56.

    Lewis & Short latin dictionary > obpugno

  • 13 oppugnatio

    oppugnātĭo ( obp-), ōnis, f. [id.], a storming, assaulting, besieging; an attack, assault, siege (class.).
    I.
    Lit.:

    de oppidorum oppugnationibus,

    Cic. de Or. 1, 48, 210:

    oppugnatio Gallorum,

    i. e. their method of besieging, Caes. B. G. 2, 6, 2; 7, 29, 2:

    propulsare,

    Cic. Cael. 9, 20:

    relinquere,

    to raise, Tac. A. 15, 16:

    oppugnatione civitas cingitur,

    Macr. S. 3, 9, 6.—
    II.
    Trop., an assault, attack with words, an accusation, etc.: totum genus oppugnationis hujus propulsare debetis. Cic. Cael. 9, 20; id. Vatin. 2, 5:

    sine oppugnatione,

    id. Q. Fr. 2, 8, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > oppugnatio

  • 14 oppugno

    1.
    oppugno ( obp-), āvi, ātum (old inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55; v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. [obpugno], to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).
    I.
    Lit.:

    omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse,

    Caes. B. G. 1, 44:

    aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum,

    Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41:

    locum,

    id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.):

    castelli oppugnandi spes,

    Liv. 21, 57:

    se Macedoniam oppugnaturum dicebat,

    id. 42, 32:

    oppugnante aliquo,

    Just. 9, 5, 4:

    quoniam externo hoste oppugnarentur,

    id. 18, 2, 2:

    Methonam urbem,

    id. 7, 6, 14:

    25, 4, 7: nos et civitatem,

    Vulg. 1 Macc. 11, 50.—
    II.
    Trop., to attack, assault, assail:

    non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me,

    Cic. Fam. 5, 2, 6:

    pecuniā aliquem,

    id. ib. 1, 1, 1:

    rem,

    id. de Or. 2, 38, 161:

    aliquem clandestinis consiliis,

    id. Or. 66, 223:

    aequitatem verbis,

    id. Caecin. 24, 67:

    consilia alicujus,

    Plaut. Most. 3, 1, 154:

    delictum,

    id. Bacch. 5, 2, 52:

    senem,

    to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60: sonipes celer... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.
    2.
    oppugno ( obp-), no perf., ātum, 1, v. a. [ob-pugnus], to beat with fists, to buffet (Plautin.):

    os,

    Plaut. Cas. 2, 6, 56.

    Lewis & Short latin dictionary > oppugno

  • 15 ad-orior

        ad-orior ortus, īrī, dep.,    to approach as an enemy, fall upon, assail, assault, attack: a tergo Milonem: hominem tumultuosissime: tribunum gladiis: impeditos, Cs.: urbem vi, L.: oppugnatio eos atrocior adorta est, L. — To accost, address: cesso hunc adoriri, T. — To attack, undertake, engage in: nefas, V — With infin: dominam deducere, V.: virginem perlicere, L.

    Latin-English dictionary > ad-orior

  • 16 adsiliō (ass-)

        adsiliō (ass-) —, īre    [ad + salio], to leap at, spring upon: moenibus, O: tactus Adsilientis aquae, dashing up, O.— To pass suddenly: ad genus illud orationis.— To assault: viam, Ta.

    Latin-English dictionary > adsiliō (ass-)

  • 17 adsultō (ass-)

        adsultō (ass-) āvī, ātus, āre, freq.    [adsilio], to leap at, attack, assault: latera, Ta.: tergis, Ta.

    Latin-English dictionary > adsultō (ass-)

  • 18 adsultus (ass-)

        adsultus (ass-) ūs, m    [ad + 2 SAL-], an attack, assault.—Only abl plur.: variis adsultibus, V.: adsultibus uti, Ta.

    Latin-English dictionary > adsultus (ass-)

  • 19 aggredior (ad-g-)

        aggredior (ad-g-) gressus, ī, dep.    [ad + gradior], to approach: aliquo. — Esp., to approach, apply to, address: legatos aggreditur, S.: iudicem, to influence: mortales pecuniā, with bribes, S.: Venerem dictis, to accost, V.: astute, make advances, T.—To go against, fall upon, attack, assault: eos impeditos, Cs.: milites, S.: bene comitatum: alqm ferro, O.: murum scalis, S.: comminus, O.: adgressi iniciunt vincula, attacking, V.—Fig., to set about, undertake, assume, begin, attempt, try: de quibus dicere adgrediar: avellere Palladium, V.: oppidum oppugnare, Cs.: mollire impetum, L.: ad crimen: ad petitionem consulatūs, to become a candidate: ad faciendam iniuriam: ancipitem causam: maiora, S.: aliā viā, try another way, T. — To lay claim to, seize (poet.): magnos honores, V.

    Latin-English dictionary > aggredior (ad-g-)

  • 20 aggressiō (adg-)

        aggressiō (adg-) ōnis, f    [aggredior], an assault; fig.: prima, the introduction (to a speech).

    Latin-English dictionary > aggressiō (adg-)

См. также в других словарях:

  • assault — as·sault 1 /ə sȯlt/ n [Old French assaut, literally, attack, ultimately from Latin assultus, from assilire to leap (on), attack] 1: the crime or tort of threatening or attempting to inflict immediate offensive physical contact or bodily harm… …   Law dictionary

  • Assault on Precinct 13 (2005 film) — Assault on Precinct 13 Theatrical release poster Directed by Jean Francois Richet Produced by …   Wikipedia

  • Assault Attack — Studio album by The Michael Schenker Group Released October 1982 …   Wikipedia

  • assault and battery — n: assault (2) Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996. assault and battery …   Law dictionary

  • ASSAULT — ASSAULT, the infliction of any degree of violence on the body of another person, whether injury results or not. The biblical injunction, he may be given up to 40 lashes but not more (Deut. 25:3), which applies to flogging by way of punishment,… …   Encyclopedia of Judaism

  • Assault and battery — may refer to: * Assault and battery is the combination of two violent crimes: assault (the of violence) and battery (physical violence). This legal distinction exists only in jurisdictions that distinguish assault as threatened violence rather… …   Wikipedia

  • Assault (disambiguation) — Assault can refer to: *The crime of assault *An attack in warfare *Assault (tort), the related intentional tort *Assault (horse), winner of the triple crown in 1946 *Assault (Gladiators), an event played in the television series Gladiators… …   Wikipedia

  • Assault in the Ring — Directed by Eric Drath Produced by Eric Drath Jenna Rosher Starring Luis Resto Panama Lewis Distributed by …   Wikipedia

  • Assault — As*sault , n. [OE. asaut, assaut, OF. assaut, asalt, F. assaut, LL. assaltus; L. ad + saltus a leaping, a springing, salire to leap. See {Assail}.] 1. A violent onset or attack with physical means, as blows, weapons, etc.; an onslaught; the rush… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Assault (Gladiators) — Assault dangerzone5.jpg The Danger Zone course during the 1994 UK series Year Introduced 1989 Country of Origin  United States Used In …   Wikipedia

  • assault course — noun A course laid out with obstacles that must be negotiated, used for training soldiers, etc (also figurative) • • • Main Entry: ↑assault * * * assault course UK US noun [countable] [singular assault course …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»